Najczęstsze pytania o adres IP

Otwórz stronę główną MojeIP – Twój publiczny adres IP pojawia się od razu, bez klikania. Na komputerze z systemem Windows możesz też wpisać w wierszu polecenia „curl mojeip.co”, a na macOS lub Linuksie w terminalu to samo polecenie.

W Windows uruchom wiersz polecenia i wpisz „ipconfig” – szukaj pozycji „Adres IPv4”. Na macOS: Ustawienia systemowe → Sieć → wybrane połączenie. Na Linuksie: polecenie „ip addr”. Adres lokalny (np. 192.168.1.10) różni się od publicznego, który widzi internet.

Adres pokazany na stronie głównej to zawsze Twoje publiczne IP – to, które widzą strony internetowe. Nie musi ono jednak należeć wyłącznie do Ciebie: przy CGNAT (częstym w sieciach komórkowych i u części dostawców światłowodu) ten sam adres dzieli wielu klientów.

Większość dostawców przydziela adresy dynamiczne, które zmieniają się po restarcie routera, ponownym połączeniu lub po pewnym czasie. To normalne. Jeśli potrzebujesz stałego adresu (np. do serwera lub monitoringu), zamów u dostawcy IP statyczne.

Strona główna pokazuje Twój publiczny adres IP. Port nie jest częścią adresu – to numer konkretnej usługi, np. 443 dla stron HTTPS czy 25565 dla serwera Minecraft. Aby udostępnić usługę z domu, ustaw w routerze przekierowanie portu na lokalne IP komputera. Przy CGNAT przekierowanie nie zadziała – potrzebny jest publiczny adres od dostawcy.

Gracze spoza Twojej sieci łączą się przez publiczne IP ze strony głównej i port serwera (domyślnie 25565), np. 85.221.140.12:25565. W routerze przekieruj port 25565 na lokalne IP komputera z serwerem. Osoby w tym samym Wi-Fi używają adresu lokalnego, np. 192.168.1.10.

Twój dostawca, router lub sieć nie obsługuje jeszcze IPv6 albo jest on wyłączony w ustawieniach routera. Wtedy łączysz się z internetem tylko przez IPv4 – strony działają normalnie.

Zwykle trafna co do kraju i często co do regionu, ale miasto bywa błędne – baza wskazuje miejsce infrastruktury dostawcy, a nie Twój dom. W sieciach komórkowych różnica może wynosić setki kilometrów.

Dostawcy rejestrują pule adresów w miastach, gdzie znajdują się ich węzły sieci. Klienci z mniejszych miejscowości często „lokalizowani” są w najbliższym dużym mieście, np. w Warszawie, Krakowie czy Poznaniu.

ASN (Autonomous System Number) to numer sieci, która ogłasza Twój adres IP w internecie – zwykle sieci Twojego dostawcy. Na przykład AS5617 to Orange Polska. Po numerze ASN łatwo rozpoznać, do jakiego operatora lub firmy hostingowej należy adres.

Tak. Wpisz adres IPv4 lub IPv6 w polu wyszukiwania na górze strony głównej, a zobaczysz kraj, miasto, dostawcę, ASN i położenie na mapie.

Strona, którą odwiedzasz, pozna przybliżone miasto i nazwę Twojego dostawcy – nic więcej. Dane konkretnego abonenta dostawca ujawnia tylko na żądanie uprawnionych organów, np. policji lub sądu.

Najpopularniejsze sposoby to VPN, przeglądarka Tor lub serwer proxy. VPN szyfruje ruch i podmienia Twój adres na adres serwera VPN. Po włączeniu sprawdź na stronie głównej, czy adres i lokalizacja się zmieniły.

WebRTC to technologia rozmów wideo w przeglądarce. Może ona ujawnić Twój prawdziwy adres IP stronie internetowej, nawet gdy korzystasz z VPN. Test WebRTC na stronie głównej pokaże, czy Twoja przeglądarka zdradza inny adres niż ten, który widzimy.

Pokazujemy, czy adres figuruje w bazach jako VPN, proxy lub węzeł Tor. Wykrywanie nie jest stuprocentowe – mniej znane usługi VPN często nie są oznaczone.

Nie zapisujemy adresów IP w bazie danych. Szczegóły znajdziesz w polityce prywatności.